In een interview met De Morgen stelt auteur Louise Fresco dat slow food wel zijn verdienste heeft maar geen oplossing biedt op wereldschaal, alleen al omdat het veel te duur is. Het is maar te zien hoe je het begrijpt.Voor oprichter Carlo Petrini moest slow food aansluiting vinden bij de volkse keuken en zelfs de cucina povera, de traditionele armenkeuken. Petrini veroorzaakte zelfs wat dispuut onder de Italiaanse communisten indertijd, omdat niet iedereen deze sociale relevantie van slow food goed begreep.
De slow food beweging stelt dat goed voedsel niet duur moet zijn, maar wel een faire prijs verdient. Want het is net doordat bijna alle voedselhandel en -politiek gericht is op de meest goedkope prijs, dat we met een problematisch voedselsysteem zitten.
De echte prijs van voedsel kennen we eigenlijk niet. De sociale en ecologische schade die het goedkope voedsel veroorzaakt (werkloosheid, plattelandsvlucht, afvalbergen, voedselschaarste ...) moeten we toch zelf weer vergoeden. Dat doen we via onze belastingen. Daarom kost alles zo veel meer dan we denken. De financiële gekte is niet iets dat alleen in de bankenwereld voor komt. Zie ook Raj Patel en zijn boek De waarde van Niets (De Geus, 2009).
Heel wat landbouwproducten die je ook in Vlaanderen kan vinden via een directe aankoop zijn eigenlijk goedkoper dan het aanbod van supermarkt en detailhandel. De centen die anders bij de tussenhandel terecht komen, blijven nu bij de producent en verbruiker. Maar de prijsdiscussie is dus maar relevant als je tegelijk alle andere waarden -sociale, menselijke, ecologische ...- in rekening brengt.
Het komt er vooral op aan om mensen de kennis en kanalen aan te bieden en de toegang tot de korte voedselketens te verbeteren.
Fresco wil het mondiale voedselsysteem wel bijschaven, maar raakt niet aan fundamentele kwesties. Bijvoorbeeld die van de concentratie van macht en kapitaal bij een beperkt aantal voedselconcerns en -imperia.
De kracht van lokale voeding is net dat producenten en consumenten in alle vrijheid alternatieven voor het mondiale systeem kunnen ontwikkelen. Het etiket van dure, elitaire voeding dat sommigen rond slow food zien, heeft eerder te maken met de commerciële recuperatie van slow food en de glossy wereld waarin authenticiteit een onderscheidend verkoopsartikel wordt.
De slow food beweging kent haar wortels in het protest tegen de komst van Mc Donalds in Rome en dat is niet onbelangrijk. Het protest ging over smaak en traditie, maar ook over leefbare boerenbedrijven en goed en betaalbaar voedsel.
Mo* organiseert een lezing van Louise O. Fresco in het kader van Mind the Book, op zaterdag 2 maart 2013, in Antwerpen. We rekenen op een kritische benadering: http://www.mo.be/agenda/molezing-louise-fresco-hamburgers-het-paradijs
